|
Timon is thuis
|
| (woensdag 02 juni 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
| Vanmiddag is Timon naar huis gekomen. Omdat het een frunzing is had hij best stress in de kliniek. Hanneke vond dat zulke fretten beter thuis kunnen zijn. Dus Wim is Timon op gaan halen. Omdat zijn ontlasting nog niet helemaal goed is en er schade in het maag/darm is ontstaan moet hij een week op waltham. Hij mag helemaal niets anders hebben. Ik hou hem ook onder toezicht als hij speelt. Hier heeft hij vanmiddag de hele speelplaats al weer rondgerend. Vanavond weer eruit en in zijn kooi ging hij de poepbak weer omhoog schoppen.
|
| [ terug ] |
|
Update Timon
|
| (maandag 31 mei 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
|
Het gaat redelijk goed met Timon. Hij is nog een beetje sloom, heeft zwarte ontlasting, groen, slijmerig.
Vanmorgen heeft hij gegeten, waltham (deed hij hier niet meer, dus das goed) en nu slaapt hij weer.
Zijn temp is 39.7. Tot nu toe is er geen sprake van operatie, morgen krijg ik weer verslag of als er iets is bellen ze zelf
|
| [ terug ] |
|
Timon is opgenomen in de frettenkliniek
|
| (maandag 31 mei 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
| Sinds een paar dagen viel op dat Timon magerder werd. Hij was flink aan het verharen geweest maar bleef actief en at goed zijn muzen. De ontlasting bleef ook goede prooipoep. Vrijdagavond schepte ik zijn bak uit en zag een soort darmpjes bloedachtig muis liggen. Ik dacht nog, dat heeft hij lekker in zijn poepbak gelegd omdat hij dat niet wil. Toen ik eraan rook en het met een papiertje uit elkaar haalde was het ontlasting. Toen werd het serieuser. De volgende dag vond ik haren in water op de speelkamer. Vond het raar, maar die mallemoot danste om me heen en ik had geen vermoede dat het van hem was. Vanmorgen was het meteen mis. Zijn muizen laten liggen en hij spuugde de haren van muizen uit. Hij was lusteloos, bleef in mijn armen liggen had knijpoogjes en er lag geen ontlasting in zijn bak.
Bellen gingen rinkelen, een verstopping. Meteen Helmond gebeld, maar die had geen dienst en verwees me naar de dierenarts hier omdat hun geen fretten deden. Hier gebeld en ik kreeg een dienstdoende arts die me doorverwees omdat die ook geen fretten deed. Een beetje heen en weer gebeld om aan het nummer van Hanneke te komen en ik had het. Ik kon meteen komen. Om 13 uur reed ik richting helmond. Omdat ik nog wat vroeg was en nog niet had gegeten ben ik naar de Mac drive gereden. Ik stond in de rij en had Timon lusteloos op mijn schoot liggen. Toen ik merkte dat hij was vloeistof liet lopen keek ik onder zijn staart en hij spoot mijn arm vol met waterdunne ontlasting. Meteen in de carier terug gezet waar hij verder ging met poepen, en er kwam een stukje mee uit.
Eenmaal in de kliniek bekeken we het stukje en het was plastick van een zak. Na onderzoek bleek hij niets meer erin te hebben zitten, dus operatie was niet nodig.
Ik voelde me nog lullig om Hanneke haar zondag te verpesten. Nee, zei ze, het is goed dat je er zo vlug bij bent wat het gevaar is nog niet geweken.
Door de verstoping in de darmen kunnen de bloedvaatjes van de darmen bekneld hebben gezeten waardoor de darm afsterft en dan ontstaat er een gat in de darm.
Dus hij krijgt injecties antibiotica en sucralfaat. Als hij lusteloos blijft en bloed blijft poepen moet hij alsnog geopereerd worden om het stuk darm te verwijderen.
|
| [ terug ] |
|
De open dag
|
| (zaterdag 22 mei 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
|
De open dag is weer voorbij. De voorbereidingen hadden heel wat voet in de aarde. Zaterdag kwamen Marit, Chaimel, Minka en Marjolein helpen om de opvang en speelkamers spik en span te krijgen. Toen ze in de ochtend binnen kwamen wisten ze niet waar ze moesten beginnen. Marit en Chaimel gingen de opvang in en vroegen zichzelf af of ze het wel klaar kregen. Nou, de wervelwinden gingen met verstand op nul aan de slag. Met rode wangen en zweet op het voorhoofd konden ze om 17 uur trots rondkijken hoe schoon en opgeruimd het was. Minka heeft zich gestort op de speelkamers, met goed resultaat. Marjolein ging de laatste boodschappen mee halen en hield de briefjes bij of alles in de boodschappenkar lag. Het vlees voor de barbecue hadden Wim en ik al een paar dagen ervoor gehaald. Om 18 uur hebben de hulpen het bijltje erbij neergelegd om de volgende dag de puntjes op de i te zetten. Helemaal geweldig wat de meiden aan werk verzet hadden! De zaterdagavond hebben Wim en ik de tafels al een beetje verschoven en de bank zodat zondag meteen weer begonnen kon worden. ZONDAG: Om 10 uur kwamen de wervelwinden weer binnen en begonnen meteen aan de opvang. Nu was het een makkie voorbij de dag ervoor. Stichting De fret was ondertussen aangekomen en zetten de spullen neer, net als Prooidier met de diepvriezer en Fretties.nl nam ook een tafel in beslag met de slaap setjes en kussentjes. Om 14 uur kwamen de eerste gasten. Na een uurtje ging iedereen naar buiten en de fotograaf stond met de camera. Ik wist dat er iets ging gebeuren. Veel frettenmensen hadden een inzameling gehouden en ik kreeg een waardenbon van Prooidier overhandigd van € 1000.00 *schok* Chaimel hield de speech. Een emotioneel verhaal over het zware afgelopen jaar met de gemeente en natuurlijk het plotselinge verlies van mijn Amy ontbrak niet. Doordat je altijd maar doorgaat voor de fretjes vergeet je soms hoe moeilijk het is, maar dat kwam weer allemaal ter sprake en dan denk je, ja, dat is er gebeurt. Daarna kreeg ik mijn derde frettenopvang certificaat overhandigd door Stichting De Fret. En dan als het voorbij is voelen de tranen, want de mensen die een opvang runnen hebben eigenlijk geen tijd daarvoor. Toen ging iedereen lekker eten en drinken, en ik heb genoten van de mensen om me heen, hoe die genoten van de dag. De open dag is ooit begonnen als een gezellige bijeenkomst voor frettenmensen. Het was opvallend dat er ook nieuwe mensen een kijkje kwamen nemen en informatie in kwamen winnen over de fret. Het was een topdag geworden dankzij de mensen om me heen die hiermee geholpen hebben en de dag bezocht hebben, BEDANKT!
|
| [ terug ] |
|
Triest ongeval, Amy is overleden
|
| (zaterdag 08 mei 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
|
Amy 19 mei 2008 – 6 mei 2010
Zondag 13 juli 2008 BBQ bij Chaimel. Daar kreeg Chaimel haar fretje Angel. Ik zei nog, dat zou Wim moeten zien. Owww werd er gezegd, ik heb er nog 4. Dus een foto van Angel ge-sms’t en ik moest maar een afspraak maken. Zo gezegd zo gedaan
Dindag 15 juli 2008 naar Rebecca. Wim was ineens verliefd op de kleinste, dat was Amy. Nog even getwijfeld om er nog eentje bij te nemen, maar ik wilde er echt maar eentje en volledig op prooi. Hier begon de nieuwe jonge generatie. Ik had tenslotte een oudere groep fretten die niet het eeuwige leven hadden. Nog even vlug langs ons pap en mam om de nieuwste spruit te laten zien.
Op 14 augustus is Macy, het zusje van Amy hier komen wonen. Ze stond toen al te koop en ik vond dat de meiden bij elkaar hoorde. Dit is vanaf het begin goed gegaan en de jonge generatie was uitgebreid. Heerlijke tijden beleefde ik met de meiden. Toch bleef Amy mijn Amy. Op haar ballenkussentje kon ze lekker gaan slapen. Als dat kussentje niet in haar kooi lag ging ze niet slapen en bleef ze maar op en neer lopen. Eigenlijk was ze erg verwend.
Elke fret kon je bij die twee zetten, ze waren erg sociaal. Ook hebben ze nog nooit gebeten. Super voor de mensen die nog nooit een fret hadden vastgehouden. Ze gingen zelfs mee naar een presentatie op een school in Amsterdam. Ging de ene links, ging de andere links, ging de andere rechts ging de ene rechts. Ze deden alles samen.
Woensdag 5 mei 2010, Bevrijdingsdag. Zo bevrijd hoefde het nu ook niet. Amy kwam onder de voet van een hulp terecht. Meteen richting Helmond gereden waar de foto uitwees dat er vocht of bloed in haar borstholte zat. Omdat ze het zo benauwd had ging ze in de zuurstoftank.
Donderdag 6 mei 2010. Ik reed in de middag naar Amy. De volgonderzoeken wezen uit dat de darmen bij de longen en het hart lagen. Ze werd geopereerd. Het middenrif was volledig afgescheurd en de darmen waren aan het afsterven. Maar de operatie liep goed. Het middenrif zat weer aan elkaar, het stuk darm was ertussen uit. Toen Hanneke haar dicht wilde maken begaf ze het. Haar hartje stopte ermee. De reanimatie mocht niet baten.
Hier was het einde van Amy, mijn nieuwe generatie, mijn bewust uitgekozen eigen fretje.
Amy wordt gecremeerd en in een urn hier in huis gehouden totdat Macy overlijd. Dan worden ze samen uitgestrooid. Het complete verhaal is te lezen: http://fret.nl/forum/viewtopic.php?f=3&t=9279 en http://fret.nl/forum/viewtopic.php?f=4&t=9281
|
| [ terug ] |
|
Van Zoggel zijn milt verwijderd
|
| (maandag 03 mei 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
| Zoggeltje is vandaag geopereerd. In zijn buik zat een hele grote bult en was niet te voelen waar het nu zat, zo groot was die. Hij werd meteen geopereerd, ik heb erop gewacht want ik was wel benieuwd wat het zou zijn. Zoals gedacht was het de milt, met een bult zo groot als een manderijn. Als die gesprongen zou zijn door een sprong of val had hij doodgebloed. Het is allemaal goed gegaan en hopelijk mag hij morgen naar huis.
|
| [ terug ] |
|
Bailey ging voor hoesten en het werd een operatie
|
| (dinsdag 20 april 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
| Bailey had de laatste twee weken erg veel last van hoestbuien. Daarom ging hij naar de dierenarts. Ik dacht aan middenoor problemen of het hartje. Het bleek een middenoor probleem te zijn. Bij verder onderzoek voelde ze nog steeds het bultje in de maag, die was niet gegroeid sinds december. Nadat er een foto was gemaakt bleek dat hij een haarbal in zijn maag had. Dus vanmiddag is hij geopereerd. Tijdens de operatie en het verwijderen van de haarbal werd er geconstateerd dat hij haarden in zijn milt had zitten. Deze kunnen groeien en uiteindelijk kapot springen waardoor overlijden er vaak op volgt. Dus de milt is verwijderd. In een leverlob had hij cystes zitten, dus de leverlob is verwijderd. Ook de galblaas werd verwijderd, die zat vol met zwarte massa. Zo zie je maar. Je gaat voor een ongerust hoestje en van binnen blijkt er vanalles aan de hand te zijn, terwijl de bloedtest goed eruit kwam. Hij doet het goed
|
| [ terug ] |
|
Sandy lymfoom??
|
| (vrijdag 16 april 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
|
Gisterochtend werd Sandy wakker. Ik knuffelde, ondertussen rekte en strekte ze zich en ging zich wassen. Nadat ze daarmee klaar was wilde ze uit de kooi. Ik pakte haar uit de kooi en zette haar in de gang. Ik liet haar vanuit mijn hand glijden op de grond. Ik voelde een bult rechts onder haar kaak. Ik schrok hiervan en dacht meteen aan lymfoom. Ik heb de dierenarts gebeld en een afspraak gemaakt. Het kan zijn dat er een ontsteking zit of een kies die deze bult veroorzaakt. Even later ging ik haar andere lymfeklieren voelen. Rechts achter, achter haar pootje heeft ze nog een bult zitten. Dat duid vaak op lymfoom. Dinsdag heb ik een afspraak en hopelijk weet ik dan meer. Sandy is de allerlaatste van mijn eigen fretjes toen ik aan de eerste fretjes begon. UPDATE 20-04-2010: Sandy is gecontroleerd en heeft inderdaad lymfoom. Ze stond al op antibiotica en heeft nu prednison erbij gekregen. In de wachtkamer kwam ik de eigenaar van het vakantiefretje Bonnie tegen. Bonnie had ook lymfoom en heeft er nog 1 jaar en 3 maanden goed mee gedaan.
|
| [ terug ] |
|
Susy is overleden
|
| (donderdag 08 april 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
|
Susy kwam bij mij in oktober 2005. Ze is geboren in juni 2002.Ze kwam in een groep van 6 fretjes. In 2007 ging ze naar een ander huisje, maar na een paar maanden kwam ze weer terug. Ze was ondertussen op leeftijd en het was een fretje wat gewoon haar dingetje wilde doen. Afgelopen december ging ze voor de implantaat want haar vachtje werd dunner. Ze kreeg een bloedcontrole voor de oudere fret. Hieruit kwam dat haar glucose wat laag was. Ze ondervond er geen problemen van. Ze kreeg al dagelijks waltham die het onderdrukte. Ze ging wel op medicatie. Twee weken geleden stopte ze met eten. Waltham wilde ze ook niet meer. Medicatie en sucralfaat ging ze op spugen. Ze kreeg antibiotica erbij. Dit ging even goed. Maar voor de Pasen wilde ze weer niet eten. Haar ontlasting werd bagger en ze sliep heel veel. Ik besloot het advies van de dierenarts op te volgen en te stoppen. Maar voordat ik dat deed wilde ik nog een controle. Dus woensdag ging ik naar Helmond. Ze was erg pijnlijk in de buik. Toen het hartje werd geluisterd ging Hanneke op haar stoel zitten en keek op de klok. Dan weet ik dat er iets niet goed is. Haar hartje maakte paardensprongen. Als je gaat tellen is het een rustige hartslag met een pauze ertussen dus dan kom je op de helft van de kloppingen. Aangezien ik het met DJ had meegemaakt, die kreeg een hartritme stoornis, hebben we besloten om Susy te laten slapen. Hiervoor is alleen een ondersteuning en geen medicatie.
|
| [ terug ] |
|
BB, Frodo3 en Kyra
|
| (woensdag 17 maart 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
| Frodo en Kyra hebben beide hun implantaat gekregen. Er was geen reden om bloed te doen, het voelde goed aan. Kyra was goed aangekomen van 511 naar 650 gram. BB ging ook voor de implantaat omdat ze kaal werd op de achterhand en op haar lijfje dun behaard. Er werd ook bloed afgenomen voor de oudere fret. Alle bloedwaarden waren goed. Een goed oud dametje.
|
| [ terug ] |
|
Update Merel
|
| (maandag 15 maart 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
| Met Merel gaat het erg goed. Ze is goed aangekomen. Bij binnenkomst 424 gram, een dag later 462 gram en vandaag 488 gram. Omdat ik haar wat bleek vind heb ik een afspraak gemaakt bij de dierenarts voor woensdag. Misschien dat er door een bloedtest uitkomt waarom ze bleek oogt. Tot nu toe heeft ze nog niet gebeten. Ze loopt lekker rond, maar soms schrikt ze nog als ze de kinderen hoort. Als ik dat tegen haar praat wordt ze weer rustiger en merkt ze dat er niets aan de hand is. UPDATE: Vandaag 17-03-2010 is ze naar de dierenarts geweest. Gisteren woog ze hier 508 gram en vandaag bij de diernarts 538 gram. Dat gaat dus goed. Omdat ik haar wat bleek vond is er bloed geprikt. Ze heeft boedarmoede, maar haar rosde cellen zijn erg aan het aanmaken, dus het komt goed. Ook is de nierfunctie gecontroleerd en die was ook goed. Er is gekeken naar een evt litteken van een sterilisatie maar die was er niet. Dat ze nog niet loops is kan komen door haar ondervoeding. Als ze weer goed is zal ze ook loops gaan worden en wordt dan geholpen UPDATE: vandaag 30-03-2010 heb ik Merel gewogen. Haar gewicht is nu 698 gram. Ze doet het erg goed. Ze is zo ontzettend angstig. Als ze eruit mag, zet ik haar in de gang en neemt ze een sprint naar boven. Daar gaat ze naar mijn slaapkamer om achter de dressior te klimmen en gaat ze op haar vaste plekkie liggen, achter de tv. Als ik daar bezig ben met de was of zo, komt ze stiekem een kijkje nemen. Als ik tegen haar praat, schiet ze weer achter de kast en komt ze aan de bovenkant weer kijken. Nu kan ik haar al een beetje aaien zodat ze blijft liggen. UPDATE: 02-04-2010: Gisteren is Merel gesteriliseerd. Ze werd gewogen en ze stonden versteld dat ze zoveel was aangekomen. Ze woog 704 gram. Ze was weer vlug op temperatuur en mocht vlug mee naar huis. Vandaag doet ze het weer erg goed. Ze is allert en actief
|
| [ terug ] |
|
Sheela onverwachts naar een nieuw baasje
|
| (zaterdag 13 maart 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
| Vanmiddag kwam Wilma van Shasta een zakje waltham en AD brengen die over was van haar overleden fretje Balou. Omdat ik bezig was met Merel, en Wilma hier zichzelf wel kan vermaken, pakte ze koffie en liep even rond. In de opvang heb ik Sjoppie laten zien, Muis en Mindy. Owww zegt ze, ik vind ze allemaal zo leuk. Dus ik pak mijn kleine meid Sheela en zeg, en deze dan? Weer liefde op het eerste gezicht, geknuffeld, vriend gebeld, en Sheela ging met Wilma mee. Shasta en Sheela zijn beide eisselgangers, dus ze krijgt een eigen kooi, en Wilma heeft twee groepen
|
| [ terug ] |
|
Merel is gebracht en Smokey gaat mee
|
| (zaterdag 13 maart 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
| Vandaag werd ik gebeld door een meneer. Hij had een fretje "gered" uit de dierenwinkel. Het ging om een vrouwtje, ongeholpen van geschat 2-3 jaar. Erg mager en bibberend in de kooi. Hij kon het niet meer aanzien en nam haar mee. Eenmaal thuis was ze zo angstig dat ze ging bijten. Merel was twee dagen geleden afgegeven in de dierenwinkel omdat ze beet. De kinderen daar in huis peste haar steeds en sloegen steeds op de kooi. Hiervan is ze zo angstig geworden dat ze ging bijten. In de dierenwinkel heeft ze "gelukkig" maar twee dagen gezeten voordat de meneer haar daar weghaalde. Meneer had al meer fretten gehad maar niet bijtend zoals Merel deed. Hij besefte dat het niets voor hem was en besloot om haar nog een betere toekomst te geven bij iemand die haar bijten misschien af kon leren. Vanmiddag hier aangekomen met Merel pakte ik haar op. Ze was broodmager en woog 424 gram. Haar gewicht moet ongeveer rond de 600-700 gram liggen. Ze heeft lekker waltham gekregen en in haar kooi begon ze meteen aan de totally ferret. Onder het praten en rondlopen kwamen we bij Smokey. Het was liefde op het eerste gezicht. En Smokey kuste de meneer met zijn dochter helemaal af. Geweldig. Ze besloten Smokey mee te nemen.
|
| [ terug ] |
|
Deze week, anders dan fretten
|
| (donderdag 11 maart 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
|
Maandag werd er om 08.30 uur voor de raam gewenkt. Het was Ella met haar hondje Yip. Er liep een tam konijntje in de voortuinen in onze rij. Yip is een terriër en is bezeten op zulke diertjes. Ze kon het konijntje zelf niet vangen dus liep meteen naar mij. Het sneeuwde op dat moment erg maar zonder twijfel ben ik naar buiten gelopen. Dayona liep met me mee, maar het konijntje liep de voortuinen uit om te vluchten. Ik had het konijntje weer de tuin in gejaagd want het rende anders zo de drukke weg op. Dayona ging een benche halen, misschien lukte het zo om het konijntje in de benche te jagen. Ondertussen ging het konijntje naar een hoek waar ik het vervolgens kon pakken. De meldingen gedaan bij Amivedi en de dierenambulance. In de middag had nog niemand zich gemeld als eigenaar en heb ik contact opgenomen met de dierenbescherming Zeist. Ik heb het konijntje weggebracht waar de ongecastreerde man vervolgens naar de konijnenopvang ging.
Woensdag werd ik gebeld of ik iemand wist die een bunzing kon ophalen. De bunzing zou dan opgehaald worden door een marteropvang. Omdat er niemand kon rijden ivm werk of dergelijke besloot Wim om de bunzing op te halen. Hier aangekomen bleek ze in een rattenklem gezeten te hebben met haar mondje. De ondertanden aan de voorkant waren compleet weg, haar onderlip was gescheurd, haar kin was kapot, haar bovenhoektanden waren afgebroken en haar nageltjes aan de voorpootjes waren compleet weg, waarschijnlijk door het krabben om uit de klem te komen. Het meiske is ingeslapen want het zou nooit meer prooi kunnen doden.
Vandaag, donderdag , reed ik Dayona naar school met de auto. Op een doorgaande weg, langs de grachten, lag een meerkoet op de weg. Ik reed erlangs en keek in de achteruit spiegel. Veel auto’s reden er gelukkig langs en ik besloot te keren. Allemaal eenrichting, dus ik moest even omrijden. Eenmaal terug langs die weg heb ik mijn auto in de berm gezet met de alarmlichten aan. Ik liep tegen het verkeer in op de weg, gelukkig zag de tegemoetkomende auto mij en reed langs mij. Ik kon de levende meerkoet oppakken wat die was in shock. Bij de school van Dayona heeft ze een doos gehaald en daar deden we hem in. Ik reed meteen richting de dierenarts. Op de andere weg zag ik zijn maatje dood liggen. Bij de diernarts was de meerkoet bijgekomen en er werd geconstateerd dat alleen een verwonding zat aan zijn pootje, een wond niet gebroken. Het beste was om de meerkoet terug te zetten in de gracht. Dus ik reed terug, liet hem vrij en keek nog even. Er kwamen twee andere meerkoeten aan die hem direct aanvielen. Hij kon geen kant op en ik klapte in mijn handen waarop die twee weggingen. Het meerkoetje zwom naar de kant, klom er met moeite uit en plofte weer in shock neer. Ik hem weer opgepakt, en de dierenambulance gebeld. Ik kon hem daar naar toe brengen, en hun brachten hem weer door naar de vogelopvang.
|
| [ terug ] |
|
Heropvoeder weer naar huis
|
| (donderdag 18 februari 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
|
Vorige week kreeg ik een telefoontje van een eigenaar die niet meer wist wat ze met haar fretje aan moest. Hij beet, en echt hard. Na diverse sites en tips, en pogingen besloot ze om maar afstand te doen van hem. Totdat ze zag dat ik heropvoeding deed. Na een gesprek was het beter om de eigenaren een time-out te geven en ik de fretjes eens zou observeren. Ze had de twee broers aangeschaft in een dierenwinkel. Het zijn pups van Mei 2009. De ene was lief en de andere was bijterig. De eigenaar had ze wel laten castreren, maar ze was er zo bang van geworden dat de bijter ook minder de kooi uitkwam. Ze had er alles voor over, want ze zijn erg gek op de fretjes. Er werd besloten om ze alvast een weekje hier te brengen. Op donderdag vorige week werden ze gebracht. Ik koos ervoor om de fretjes niet uit elkaar te halen en ze samen te laten komen en niet alleen de bijter. Na twee dagen had ik een duidelijk beeld van de karaktertjes. Ze deden alles samne, sliepen samen, een eenheid. Dus daar zat geen probleem. Ze bleken ook doeken kapot te bijten, maagproblemen of frustratie? Ik besloot ze muizen te gaan voeren. Dit wilde ze wel. De bijter heeft 1 keer een poging gedaan om te bijten en ik heb hem meteen gecorrigeerd. Vanaf die dag dacht hij na en als hij in de fout ging meteen met mijn stem corrigeren. Dit werkte geweldig. Hij liet ook meteen los. Als je op zo'n moment bang bent stimuleer je het bijtgedrag. Dat was hier niet aan de orde, want ik ben niet bang. Het waren twee pubbers die een iets uitprobeerde. Op zondagavond kwamen de eigenaren. Ze zagen wat ik deed en kon. Na een paar uurtjes konden hun ook het fretje oppakken. Toen hij beet corrigeerde de eigenaar hem en hij liet los. Ze sleepde met hun en er gebeurde niets. Vanavond werden ze opgehaald. Ze waren al veel minder bang en ik ondersteunde in de dingen die ze moesten doen. Niet terug trekken en knuffelen. Een fret snuffeld altijd aan je handen. Doordat er niets gebeurde konden ze er ook meer mee. Pubberfretten proberen altijd uit. Door geen angst te tonen sta je boven de fret. Anders gaat hij juist bijten.
|
| [ terug ] |
|
Sacha
|
| (donderdag 04 februari 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
| Sacha viel deze week om. Haar vacht is dun en ze blijft te mager ondanks de waltham die ze dagelijks krijgt. Ik had verwacht dat er insulinomen uit de bloedtest zouden komen. Maar alles is geweldig! Haar glucose 5.6 haar leverwaarden 68 en haar Gamma-GT = galwaarden onder de 10. Haar albunime was zelfs boven de 30 = 32. Wel waren de granocyten verhoogt. Ze heeft ook dagelijks traanoogjes. Gecombineerd met het omvallen wordt er gedacht aan een middenoorprobleem. Ze staat nu op Marbocyl. Voor haar vacht en kale staartkont heeft ze een implantaat gekregen.
|
| [ terug ] |
|
Sandy op controle
|
| (donderdag 04 februari 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
|
Sandy doet het eigenlijk wel goed. Toch vond ik haar ietsie magerder en haar haartjes stonden wat ruw. Haar ontlasting ging weer iets slechter. Uit de bloedtest kwam niets schokkends. Het voelen in de buik ging ook goed en er zaten geen bulten. De rode bloedcellen waren iets te laag, maar dat bleef wel stabiel met de vorige keer. Haar albumine was goed. Ze eet ook heel veel en haar gewicht blijft hetzelfde. De gedachtengang is omdat haar darmen niet goed meer voedingstoffen opnemen moet ze veel eten. Dat doet ze ook. Ze eet gerust 5-6 muizen op een dag en twee keer waltham. Al mee al doet ze het goed.
|
| [ terug ] |
|
Cheeky is overleden
|
| (donderdag 04 februari 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
| Vandaag is Cheeky ingeslapen. Hij viel weer om terwijl de medicatie net 4 uur daarvoor was gegeven. De prednison was weer voor de derde keer verhoogd. Hij kreeg ook last van zijn maag/darm. Om hem niet verder ziek te laten worden heb ik besloten hem te laten gaan
|
| [ terug ] |
|
Muis is er niet meer
|
| (woensdag 27 januari 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
| Muis is maandag ingeslapen. Ze had al bijna een week knijpoogjes en voelde zich niet lekker Ze was 100 gram afgevallen vanaf november. Haar ontlasting was niet goed. Met het onderzoek was erg gevoelig in de buik en op de lever. Ze beet zelfs Hanneke tijdens het onderzoek. Ze heeft alle medicatie en behandelingen al gehad dus er kon niets meer gedaan worden voor haar
Uit de sectie is gebleken dat ze een HCM had, maar dat wisten we wel. Haar maagwand was erg dun en de nieren hadden cystes en infarcten.
|
| [ terug ] |
|
Patty, Stan en Fikri naar de dierenarts
|
| (woensdag 27 januari 2010) Geschreven door Natascha Schellekens |
|
Maandag heb ik een half dagje Helmond gehad. Patty en Stan voor de enting en Fikri moest ook geënt worden en ik vond hem wat mager. Met Stan is alles goed. Patty heeft last van haar maag en het middenoor. Ze staat nu op medicatie. Fikri heeft een bloedtest gehad. Hieruit kwam een te laag suiker. Hiervoor krijgt hij waltham. Ook had hij erg veel last van oormijt gehad en daardoor heeft hij een oorontsteking. Waarschijnlijk zijn hierdoor de nieren aangetast, want de waarden waren niet goed
|
| [ terug ] |
Opvang dagboek 
